Unwaith, pan o’n i’n grwt yn ddeuddeg oed, falle, ges i ran mewn panto yn neuadd yr eglwys yn Sgeti. Ro’n i’n chwarae rhan gwas heliwr, ac roedd yr holl beth yn gyffrous iawn, gyda’r ymarfer, dysgu’r llinellau, gwneud y gwisgoedd (wel, tasg i Mam oedd hynny, a ges i wasgod ledr, britshis, sanau hir

Rywbryd, awgrymir ein pynciau gan ddarnau ar y newyddion neu gan bethau y mae’n haelodau ni wedi darllen amdanynt. Cafodd y darn hwn ei ysgrifennu ar ôl i bobl yn y grŵp ofyn am faterion cysylltiedig â iaith a chywirdeb gwleidyddol, cyfathrebu trwy gyfryngau cymdeithasol, deallusrwydd artiffisial, a’r berthynas rhwng meddwl a siarad. Daethpwyd o

Helo ‘na, a chroeso i’n grŵp, Athroniaeth Abertawe! Rydym yn cwrdd ar hyn o bryd yn ystafell gyfarfod y dafarn o’r enw Vivian Arms yn Sgeti, Abertawe, ail nos Fercher pob mis am 7 o’r gloch. Dyma fan gyfarfod wych, lle rydych chi’n gallu prynu amrywiaeth eang o ddiodydd meddwol ac ysgafn, neu gael pryd

Pensynnu, synfyfyrio, ystyried: rywbryd fe fydd dyn eisiau mynd gyda’r llif o flaen dim, gan ei chymryd hi’n araf deg ac ymlacio. Ond, er mai cysurus yw’r agwedd hon, ydy’n syniad da yn gyffredinol? All breuddwydion lliw dydd fod yn ddefnyddiol erioed, neu ynteu fydd dyn a’i ben yn y cymylau wastad yn cael ei