Mewn diwrnod arferol, byddai’n siarad gyda bobl o Aberaeron, Caernarfon, Castell Nedd, a Chasnewydd – ond hefyd dw i’n siarad yn eithaf aml gyda pobl o Awstralia, Ffindir, Ffrainc ac Almaen! Pobl sydd yn gallu siarad Cymraeg yn anhygoel!

Welshspeakingpractice.slack.com

youtube.com/learnwelshwithnicky

thenickyroberts

Ymwadiad / Disclaimer
Ysgrifennwyd rhai o’r erthyglau ‘Dysgwyr’ gan bobl sydd eisoes wrthi’n dysgu Cymraeg. Efallai y dewch ar draws rhai camgymeriadau ieithyddol yn y Gymraeg o bryd i’w gilydd.
Some of the ‘Learner’ articles have been written by those who are still learning Welsh. You may therefore come across some linguistic errors in the Welsh from time to time.

There are thousands of people across the world who are learning Welsh, and very many of them have interesting stories and unique experiences. Here, we get a glimpse of what is happening in Welsh courses in Mebourne…

Neithiwr, oedd y noson gyntaf y flwyddyn o ein dosbarthiadau Melbourne ni. Fel arfer oedd yn noson ysbrydoliaeth. Felly, o’n i’n moyn rhannu tipyn bach o ein hanes ni. Dechreuais i ddysgu Cymraeg tua deuddeg blynedd yn ôl. Faleiry oedd fy athrawes i, a daeth hi o Geredigion yn wreiddiol. Ar ôl priodi, symudodd hi i Awstralia gyda’i gŵr Awstralien. Doedd na ddim llawer o gyfleoedd i siarad Cymraeg yn y dyddiau yna. Hyd yn oed oedd ffonio adref yn ddrud iawn- nid fel y dyddiau ‘ma tra bod Skype wedi gwneud y holl bell yn haws. Oedd ei Chymraeg hi yn eithaf rhydlyd, dwedodd Faleiry, tan oedd hi’n gofyn i helpu gyda’r dosbarthiadau Cymraeg Melbourne. Wedyn daeth popeth yn ôl iddi hi, ac mae hi wedi bod yn diwtor Cymraeg dros ugain mlynedd nawr.

Ond, pam ydy pobl dysgu Cymraeg ym Melbourne? Cwestiwn da. Bob blwyddyn, ar y noson gyntaf y tymor, dyn ni’n eistedd mewn clych gyda’r aelodau hŷn a’r dechreuwyr ac yn cyflwyno ein hunan. Mae rhai pobl yn siarad am dyfu lan yng Nghymru a chlywed yr iaith Gymraeg pan o’n nhw’n ifanc, cyn symud i Awstralia. Mae rhai yn cofio ei Mam-gu yn siarad Cymraeg yn Awstralia. Mae rhai wedi priodi rhywun o Gymru. Mae rhai wedi gweithio yng Nghymru rhywbryd yn ystod eu bywydau. Dyw rhai pobl ddim yn gwybod pam maen nhw’n dysgu Cymraeg. Ond dyma ni, neithiwr, tua phymtheg ohonom ni, oedd wedi bod yn gyrru gan hiraeth a’r prydferthwch o’r hen iaith.

Pan ddechreuais i ddysgu Cymraeg, roedd y grwpiau dysgwyr yn defnyddio’r cwrs BBC Catchphrase. Nawr, dyn ni’n defnyddio cymysglyd o gyrsiau. Ond, am sawl blwyddyn nawr, dw i wedi bod yn tiwtora’r dechreuwyr, felly, dyn ni wedi bod yn defnyddio y cwrs ar-lein Say Something in Welsh. Pam? Achos mae’n gwrs gwych! Heb SSiW, alla i ddim siarad Cymraeg. Wir yr! Mae’r dysgwyr yn gyfrifol am wrando ar y podlediadau SSiW yn eu hamser eu hunan nhw. Wedyn, pob wythnos, gyda chardiau flach, a jig-sos, a’r geiriadur lliwgar, dw i’n rhoi iddyn nhw gyfleoedd i ymarfer y patrymau maen nhw wedi bod yn dysgu ar y podlediadau.

Does dim llawer o diwtoriaid gyda ni (dyn ni i gyd yn wirfoddolwyr), felly dyn ni ddim yn gallu cynnig mwy na tri lefel i ddysgwyr bod blwyddyn. Felly ar ôl un flwyddyn gyda fi a SSiW mae’r dysgwyr yn graddio at lefel Sylfaen. Dyn ni wedi dechrau defnyddio’r cwrs CBAC gyda’r grŵp yma. Daw’r tiwtor Rob o Lundain yn wreiddiol, a dysgodd e Gymraeg yn y Brifysgol yn Llanbedr Pont Steffan. Mae fe’n athro go iawn yn ei swydd ddiwrnodol, felly dyn ni’n lwcus iawn ei fod e’n fodlon i deithio milltiroedd ar y trên bob wythnos jyst i helpu pobl dysgu Cymraeg.

Mae gyda ni dau diwtor arall, heb law Faleiry, Rob a fi. Mae e Aled o Twickenham, oedd tyfu lan yn Llundain gyda Chymraeg fel mamiaith ac Anna o ar bwys Wrecsam oedd wedi priodi Awstraliad. Er mwyn helau ein gilydd mas, dyn ni’n gweithio fel tîm tag – pan mae’r llall yn mynd bant i astudio, neu ymweld ȃ Chymru, neu jyst tra bod eu bywyd nhw yn brysur.

Y flwyddyn yma, bydd Aled yn gweithio gyda dau ddysgwr sy’n barod i loywi eu hiaith Cymraeg. Un dysgwr, Karla, yn symud i Gymru am ddwy flwyddyn ac mae hi’n gobeithio gweithio trwy’r cyfrwng Cymraeg. Y llall, Jason, wedi helpu mas fel tiwtor ar sawl adeg. Mae’r ddau ohonyn nhw wedi dysgu Cymraeg trwy SSiW. Mae’r ddau ohonyn nhw’n siaradwr hyderus.

Felly, os bydd y Llywodraeth Cymru yn ymdrechu creu miliwn siaradwr Cymraeg, paid ȃ becso- dyn ni’n helpu mas, yma, yn Awstralia!

Ond dyma ni, neithiwr, tua phymtheg ohonom ni, oedd wedi bod yn gyrru gan hiraeth a’r prydferthwch o’r hen iaith.

Fersiwn Dwyieithog / Bilingual version

Dosbarthiadau Cymraeg Melbourne yn cwrdd am 7 o’r gloch yn y rhandy’r Eglwys Gymreig Melbourne yn ystod tymhorau ysgol Fictoriaid. Ffeindiwch fanylion ar fy ngwefan: http://elizabethjanecorbett.com/learn-welsh/

elizabethjanecorbett.com / lizziejane

Mae’r nofel Elizabeth The Tides Between ar gael trwy siopau ar-lein dros y byd: Hive UK, Book Depository, Amazon & Barnes and Noble. Hefyd gall e fod yn archebu trwy siop llyfr lleol; mae’r manylion ar ei wefan.
Elizabeth’s novel The Tides Between is available online across the world: Hive UK, Book Depository, Amazon & Barnes and Noble. Also it can be ordered through your local shop; the details are on her website.

Mae hi wedi ysgrifennu am y proses o greu’r llyfr i parallel.cymru / She has written about the process of creating the book for parallel.cymru: parallel.cymru/?p=4282

Elizabeth Jane Corbett is a Australian who fell in love with the language, myths and lands of Wales. After spending time learning the language in Melbourne, at home with Say Something in Welsh and then in Wales, she released her debut novel The Tides Between in autumn 2017. Here, she explains about her journey and how this has influended her life and writing…

Beth yw’r ots gennyf i am Gymru?
Damwain a hap
Yw fy mod yn ei libart yn byw.
– T.H. Parry-Williams

Do’n i ddim yn bwriadu dysgu Cymraeg. Fe wnaeth ddigwydd drwy broses damwain a hap. Pan droais i’n bedwar deg oed, a chael crisis canol bywyd, penderfynnais fy mod i moyn trio ysgrifennu nofel. Dw i erioed wedi ysgrifennu nofel o’r blaen. Ond ro’n i wrth fy modd astudio hanes. Symudais i Awstralia yn fy mhlentyndod. Felly, penderfynais i drio ysgrifennu nofel mewnfudo Awstraliaidd. Caeth fy Nhad ei eni yn Lloegr ond Cymraes oedd fy Mam. Felly, ar fympwy, penderfynais i gynnwys cwpl o gymeriadau Cymreig yn y stori. Wrth edrych yn ôl, dw i’n synnu pa mor achlysurol roedd y penderfyniad. Er hynny, mae ef wedi newid fy mywyd yn gyfan gwbl.

Do’n i ddim yn gwybod llawer am Gymru ar y pryd- dim ond hanes y diwydiant glo (daeth fy Mam o’r De) a bod pobl Cymru yn hoffi rygbi a chôr meibion. Hefyd, ro’n i’n gwybod am yr iaith Gymraeg. Ro’n i eisiau i fy nghwpl Cymreig roi ysbrydoliaeth i fy mhrif gymeriad, glaslances bymtheg oed. Ond do’n i ddim yn meddwl byddai’n ffeindio glowyr neu rygbi yn ysbrydoliaeth iawn- hefyd gwnaeth rugbi ddim yn bodoli yn 1841! Ar ôl tipyn bach o waith ymchwil sylweddolais fod gan Gymru hanes barddonol hefyd. Darllenais i’r Mabinogi a llawer o chwedlau Cymreig. Fe dyfodd y cwpl o Gymry yn storïwyr. Wnes i ddod ar draws gwybodaeth am ddosbarthiadau Cymraeg ym Melbourne hefyd. Ro’n i’n meddwl: efallai fydd hi’n ddefnyddiol i ddysgu tipyn bach am yr iaith. Wnes i gofrestru yn y dosbarth am un tymor!

Roedd gennyf bedwar o blant a oedd yn byw yn fy nghartref yn y dyddiau ’na. Mae’n rhaid i fi gydnabod, oedd y gallu i ddweud, “I’m going to Welsh class”, a cherdded mas y drws bob nos Fawrth yn rhan o’r apêl. Ond hefyd, wnes i ffeindio’r geiriau Cymraeg mor brydferth. Trodd un tymor o ddosbarthiadau i mewn i ddau dymor ac wedyn tri. Cyn i fi wybod, roeddwn wedi syrthio mewn cariad gyda’r iaith Gymraeg.

Do’n i erioed wedi disgwyl siarad yr iaith. Ro’n i wedi astudio Siapaneg yn yr ysgol a ro’n i’n anobeithiol yn llwyr. Ces i ddim dawn am ieithoedd. Ond roedd ysgrifennu nofel gyda chymeriadau Cymraeg wedi dihuno darnau cudd ynof, darnau do’n i ddim wedi sylweddoli eu bod yn bodoli.

Ar ôl gorffen braslun cyntaf fy nofel, ro’n i’n lwcus i gael fy enwi ar restr fer am wobr datblygu llawysgrif. Hefyd, enillais y Bristol Short Story Prize gyda stori am blentyndod fy Mam. Wedyn – trychineb. Dechreuodd ein merch ieuengaf ni weithio ei ffordd trwy restr o hunllefau gwaethaf pob rhiant. Wnaeth hi redeg bant a byw ar y strydoedd, brifo ei hunan, cwympo mas o’r ysgol a siop ladrata. Roedd ei hymddygiad yn cael effaith ofnadwy ar fy iechyd meddwl. Allwn i ddim ysgrifennu. Allwn i ddim gweithio. Mynnodd fy ngŵr fod rhaid i fi fynd ar wyliau am dipyn. Roedd gennym lawer o bwyntiau Frequent Flyers– penderfynon ni i deithio i Gymru – gwlad yr iaith a’r straeon.

Er mwyn paratoi ar gyfer fy ngwyliau, awgrymodd ffrind dylwn i drio cwrs Say Something in Welsh. Roedd y syniad o drio cwrs ar-lein rhyfedd yn fy llenwi i yn llawn gofid. Ond penderfynais i drio un wers. Mae Aran – y dyn ar y podlediad – mor garedig. Dwedodd e wrth bawb ein bod yn gwneud yn dda iawn ac y byddwn yn cael llywyddiant. Bydd popeth yn iawn. Roedd ei eiriau fel glaw ar ddaear sych. Wnes i wers bob dydd, weithiau dwywaith y dydd. Cwympodd pum mlynedd o ddosbarthiadau i’w lle – fel ceiniogau yn syrthio, syrthio, syrthio. Nawr, dweda i wrth bawb – gerddais i drwy’r amser tywyll yn gafael ar gwt yr hen iaith.

Es i i Gwrs Haf yn Aberystwyth y flwyddyn wedyn. Pan ro’n i yno, cwrddais i â Veronica Calarco, arlunydd o Awstralia a oedd yn byw yng Nghymru. Pan wnaeth hi sefydlu Stiwdio Maelor yng Nghorris (stiwdio breswyl ar gyfer ysgrifenwyr ac arlunwyr) ceisiais i am le fel y gwirfoddolwr cyntaf.

Gwnes i wella fy Nghymraeg trwy arhos saith mis yn Stiwdio Maelor. Wnes i ymuno â grŵp Merched y Wawr a chofrestru mewn dosbarthiadau Cymraeg er mwyn gwella fy Nghymraeg. Gorffennais i fy nofel pan ro’n i’n byw yno hefyd. Mae hi’n nofel “coming-of-age” hanesyddol wedi ei gosod ar long allfudiad. Mae storïwyr Australaidd yn dweud eu chwedlau Cymreig yn ystod y daith. Nofel ychydig yn hudol a rhyfedd i ddweud y gwir, a do’n i ddim yn siŵr os byddai unrhyw un yn moyn ei chyhoeddi hi.

Ond yn yr eiliad, yn eistedd gyda’r mynyddoedd Eryri o’m gwmpas i, doedd cyhoeddi ddim yn bwysig, achos trwy’r broses greadigol, ro’n i wedi ffeindio fy ffordd adref.

Yn eistedd gyda’r mynyddoedd Eryri o gwmpas fi, doedd cyhoeddi ddim yn bwysig, achos trwy’r broses greadigol, ro’n i wedi ffeindio fy ffordd adref.

Fersiwn Dwyieithog / Bilingual version

Beth yw’r ots gennyf i am Gymru? Damwain a hap Yw fy mod yn ei libart yn byw. - T.H. Parry-Williams	What do I care about Wales? An accident of birth finds me living in her Little backyard.
Do’n i ddim yn bwriadu dysgu Cymraeg. Fe wnaeth ddigwydd drwy broses damwain a hap. Pan droais i’n bedwar deg oed, a chael crisis canol bywyd, penderfynnais fy mod i moyn trio ysgrifennu nofel. Dw i erioed wedi ysgrifennu nofel o’r blaen. Ond ro’n i wrth fy modd astudio hanes. Symudais i Awstralia yn fy mhlentyndod. Felly, penderfynais i drio ysgrifennu nofel mewnfudo Awstraliaidd. Caeth fy Nhad ei eni yn Lloegr ond Cymraes oedd fy Mam. Felly, ar fympwy, penderfynais i gynnwys cwpl o gymeriadau Cymreig yn y stori. Wrth edrych yn ôl, dw i’n synnu pa mor achlysurol roedd y penderfyniad. Er hynny, mae ef wedi newid fy mywyd yn gyfan gwbl.	I never intended to learn Welsh. It happened through a process of damwain a hap. I’d turned forty, had a mid-life crisis and decided I’d always wanted to write a novel. I’d never written a novel before, mind. But I loved history and moving to Australia had been the defining event of my childhood. So why not make it an Aussie immigration novel? Dad was born in England but Mum was Welsh. Almost as an afterthought, I decided to throw a Welsh couple into my fictional mix of migrants. Looking back, I am struck by how casually the decision was made. Yet, it has changed my life in so many ways.
Do’n i ddim yn gwybod llawer am Gymru ar y pryd- dim ond hanes y diwydiant glo (daeth fy Mam o’r De) a bod pobl Cymru yn hoffi rygbi a chôr meibion. Hefyd, ro’n i’n gwybod am yr iaith Gymraeg. Ro’n i eisiau i fy nghwpl Cymreig roi ysbrydoliaeth i fy mhrif gymeriad, glaslances bymtheg oed. Ond do’n i ddim yn meddwl byddai’n ffeindio glowyr neu rygbi yn ysbrydoliaeth iawn- hefyd gwnaeth rugbi ddim yn bodoli yn 1841! Ar ôl tipyn bach o waith ymchwil sylweddolais fod gan Gymru hanes barddonol hefyd. Darllenais i'r Mabinogi a llawer o chwedlau Cymreig. Fe dyfodd y cwpl o Gymry yn storïwyr. Wnes i ddod ar draws gwybodaeth am ddosbarthiadau Cymraeg ym Melbourne hefyd. Ro’n i’n meddwl: efallai fydd hi’n ddefnyddiol i ddysgu tipyn bach am yr iaith. Wnes i gofrestru yn y dosbarth am un tymor!	I knew nothing about Wales at the time- only the history of the coal industry (my Mum came from the south) and that Welsh people like rugby and male voice choirs. So, I knew about the Welsh language. I wanted my Welsh couple to give inspiration to my main character, a teenager of 15 years old. But I didn't think that she would find miners or rugby to be very inspiring- and rugby wasn’t invented in 1841! Some quick research told me Wales also had a strong bardic tradition. I read the Mabinogion and a host of Welsh fairy tales. My Welsh couple became storytellers. I also learned about the weekly Welsh classes in Melbourne. I thought: maybe it will be useful to learn a little about the language. I enrolled for a one term!
Roedd gennyf bedwar o blant a oedd yn byw yn fy nghartref yn y dyddiau ’na. Mae’n rhaid i fi gydnabod, oedd y gallu i ddweud, "I’m going to Welsh class", a cherdded mas y drws bob nos Fawrth yn rhan o’r apêl. Ond hefyd, wnes i ffeindio’r geiriau Cymraeg mor brydferth. Trodd un tymor o ddosbarthiadau i mewn i ddau dymor ac wedyn tri. Cyn i fi wybod, roeddwn wedi syrthio mewn cariad gyda’r iaith Gymraeg.	I had four children living at home in those days. I must admit being able to say, "I’m off to my Welsh class", and walk out the door every Tuesday evening was part of the appeal. But I also found Welsh words strangely enticing. One term of classes turned into two, then three. Before I knew it, I had fallen in love with the Welsh language.
Do’n i erioed wedi disgwyl siarad yr iaith. Ro’n i wedi astudio Siapaneg yn yr ysgol a ro’n i’n anobeithiol yn llwyr. Ces i ddim dawn am ieithoedd. Ond roedd ysgrifennu nofel gyda chymeriadau Cymraeg wedi dihuno darnau cudd ynof, darnau do’n i ddim wedi sylweddoli eu bod yn bodoli.	I didn’t ever expect to speak the language. I’d done Japanese at school and never progressed beyond the basics. I was completely hopeless- one of those people that didn’t have a flair for languages. But writing a novel with Welsh characters and learning the language were awakening a hidden part of me that I hadn’t known existed.
Ar ôl gorffen braslun cyntaf fy nofel, ro’n i’n lwcus i gael fy enwi ar restr fer am wobr datblygu llawysgrif. Hefyd, enillais y Bristol Short Story Prize gyda stori am blentyndod fy Mam. Wedyn - trychineb. Dechreuodd ein merch ieuengaf ni weithio ei ffordd trwy restr o hunllefau gwaethaf pob rhiant. Wnaeth hi redeg bant a byw ar y strydoedd, brifo ei hunan, cwympo mas o’r ysgol a siop ladrata. Roedd ei hymddygiad yn cael effaith ofnadwy ar fy iechyd meddwl. Allwn i ddim ysgrifennu. Allwn i ddim gweithio. Mynnodd fy ngŵr fod rhaid i fi fynd ar wyliau am dipyn. Roedd gennym lawer o bwyntiau Frequent Flyers- penderfynon ni i deithio i Gymru - gwlad yr iaith a’r straeon.	I finished the first draft of my novel and got shortlisted for a manuscript development award. I also won a short story prize- Bristol Short Story Prize with a story about my Mum's childhood. Then disaster struck. Our youngest daughter began to work her way through a list of every parent’s worst fears. She ran away to live on the streets, self-harmed, dropped out of school and shoplifted. This had a terrible effect on my mental health. I couldn’t write. I could barely function. My husband insisted I take a break. We had loads of frequent flyers points- why not travel to the land of words and stories?
Er mwyn paratoi ar gyfer fy ngwyliau, awgrymodd ffrind dylwn i drio cwrs Say Something in Welsh. Roedd y syniad o drio cwrs ar-lein rhyfedd yn fy llenwi i yn llawn gofid. Ond penderfynais i drio un wers. Mae Aran - y dyn ar y podlediad - mor garedig. Dwedodd e wrth bawb ein bod yn gwneud yn dda iawn ac y byddwn yn cael llywyddiant. Bydd popeth yn iawn. Roedd ei eiriau fel glaw ar ddaear sych. Wnes i wers bob dydd, weithiau dwywaith y dydd. Cwympodd pum mlynedd o ddosbarthiadau i’w lle - fel ceiniogau yn syrthio, syrthio, syrthio. Nawr, dweda i wrth bawb - gerddais i drwy’r amser tywyll yn gafael ar gwt yr hen iaith.	In preparation for my holiday, a friend recommended I try Say Something in Welsh. I felt so fragile at the time. The idea of doing a strange online language course terrified me. But I decided to try one lesson. Aran, the man on the podcast, was so encouraging. He told me I was doing a great job and I could succeed. Everything will be all right. His words were like rain on parched earth. I did a lesson every day, after that, sometimes twice a day. Five years of language learning fell into place- like pennies falling, falling, falling. Now, I tell people- I walked through a dark time by holding the old language's tail.
Es i i Gwrs Haf yn Aberystwyth y flwyddyn wedyn. Pan ro’n i yno, cwrddais i â Veronica Calarco, arlunydd o Awstralia a oedd yn byw yng Nghymru. Pan wnaeth hi sefydlu Stiwdio Maelor yng Nghorris (stiwdio breswyl ar gyfer ysgrifenwyr ac arlunwyr) ceisiais i am le fel y gwirfoddolwr cyntaf.	I did Cwrs Haf in Aberystwyth the following year. Whilst there I met Veronica Calarco, an Aussie artist living in Wales. When she set up Stiwdio Maelor, a residency program for artists and writers, I became her first long-term volunteer.
Gwnes i wella fy Nghymraeg trwy arhos saith mis yn Stiwdio Maelor. Wnes i ymuno â grŵp Merched y Wawr a chofrestru mewn dosbarthiadau Cymraeg er mwyn gwella fy Nghymraeg. Gorffennais i fy nofel pan ro’n i’n byw yno hefyd. Mae hi’n nofel “coming-of-age” hanesyddol wedi ei gosod ar long allfudiad. Mae storïwyr Australaidd yn dweud eu chwedlau Cymreig yn ystod y daith. Nofel ychydig yn hudol a rhyfedd i ddweud y gwir, a do’n i ddim yn siŵr os byddai unrhyw un yn moyn ei chyhoeddi hi.	I improved my Welsh during the seven months I spent living in Stiwdio Maelor. I joined Medrched y Wawr and registered for Welsh classes to improve my Welsh. I finished my novel while living there as well. It’s a historical ‘coming of age’ novel, set on an emigration vessel. The Australia-bound storytellers recount Welsh legends in the course of the voyage. To tell the truth, it’s a novel that’s a little magical, a little strange, and I wasn't sure if anyone would want to publish it.
Ond yn yr eiliad, yn eistedd gyda'r mynyddoedd Eryri o'm gwmpas i, doedd cyhoeddi ddim yn bwysig, achos trwy’r broses greadigol, ro’n i wedi ffeindio fy ffordd adref.	But then, sitting with Snowdonia's mountains around me, I realised that publishing wasn't important, because through the process of its creation, I have found my way home.

 elizabethjanecorbett.com / lizziejane

Mae’r nofel Elizabeth The Tides Between ar gael trwy siopau ar-lein dros y byd: Hive UK, Book Depository, Amazon & Barnes and Noble. Hefyd gall e fod yn archebu trwy siop llyfr lleol; mae’r manylion ar ei wefan.
Elizabeth’s novel The Tides Between is available online across the world: Hive UK, Book Depository, Amazon & Barnes and Noble. Also it can be ordered through your local shop; the details are on her website.

Michelle has been learning Welsh for only a year, and all the way from the United States! Here, she conveys her experience of learning and shares resources that she uses.

Dw i wedi bod yn dysgu Cymraeg am flwyddyn a thri mis, ond dim ond dwy sgwrs dw i wedi cael yn yr iaith gyda phobl mewn bywyd go iawn. Pam? Dw i’n byw yn America – Talaith Efrog Newydd i fod yn benodol. Does dim llawer o siaradwyr Cymraeg yn yr ardal ble dw i’n byw (dim o gwbl, a dweud a gwir). Dw i’n meddwl ei fod yn amlwg bod dysgu’r iaith ar eich pen eich hunan ar wahan i ddysgwyr eraill yn anodd iawn. Dw i ddim yn gallu siarad nag ysgrifennu yn dda iawn eto achos bod dim lot o gyfleoedd i ymarfer y sgiliau ‘ma yma mewn bywyd bob dydd. Diolch bod llawer o adnoddau gwych ar gael ar gyfer dysgwyr y Gymraeg tu allan i Gymru.	I’ve been learning Welsh for one year and three months, but I’ve had only two conversations in the language with people in real life. Why? I live in America – New York State to be specific. There aren’t a lot of Welsh speakers in the area where I live (none at all, actually). I think that it goes without saying that learning a language on your own, without other speakers, is very difficult. I can’t speak or write very well yet because there aren’t many opportunities to practice those skills in everyday life here. Thankfully, there are a lot of great resources for Welsh learners outside Wales.
Yn gyntaf, dylwn i esbonio tipyn bach pam roeddwn i wedi penderfynu dysgu Cymraeg. Dw i ddim yn Gymraes, dydy fy nheulu ddim yn dod o Gymru, a doeddwn i ddim wedi ymweld â Chymru hyd yn oed cyn i fi benderfynu dysgu’r iaith. Roedd fy niddordeb yng Nghymru a’r Gymraeg wedi dechrau pan roeddwn i’n ifanc (tua un deg pedair oed). Wnes i glywed am Gymraeg am y tro cyntaf wrth ddarllen The Grey King, gan Susan Cooper (), a chwympais i mewn cariad efo’r iaith a’r wlad. Wnes i drio dysgu Cymraeg bryd ‘ny, ond doedd dim digon o adnoddau ar gael ar y We. Yn amlwg, doeddwn i ddim yn gallu jyst ffeindio dosbarth Cymraeg yng ngorllewin Efrog Newydd!	First, I should explain a little about why I decided to learn Welsh. I’m not Welsh, my family doesn’t come from Wales, and I hadn’t even visited Wales before I decided to learn the language. My interest in Wales and Welsh started when I was young (about fourteen years old). I heard about Welsh for the first time while reading The Grey King by Susan Cooper (), and I fell in love with the language and the country. I tried to learn Welsh, but there weren’t enough resources available on the internet. Obviously, I couldn’t just find a Welsh class in Western New York!
Mae llawer mwy o adnoddau ar gael i ddysgwyr rhyngwladol erbyn hyn. Mae Say Something in Welsh yn ffordd hawdd i ddysgu sgiliau siarad a gwrando, ac mae e’n hawdd i’w ddefnyddio efo’r ap. Dechreuais i ddysgu efo Say Something in Welsh (maen nhw’n cynnig y cwrs cyntaf am ddim!). Dw i ddim yn meddwl baswn i wedi bod mor llwyddiannus hebddo fe. Mae fforwm ar-lein gyda nhw hefyd, lle mae dysgwyr yn gallu gofyn cwestyniau, trafod pynciau Cymraeg, a threfnu cyfarfodydd a sgwrs ar-lein efo dysgwyr eraill yng Nghymru ac o gwmpas y byd. Ap arall efo gwersi Cymraeg yw Duolingo ydy’r ap eraill efo gwersi Cymraeg, ond (yn fy marn i) dydy Duolingo ddim cystal â Say Something in Welsh ar gyfer dysgwyr newydd. Dw i’n ei ddefnyddio fe i ddysgu geiriau newydd yn hytrach na dysgu pethau fel gramadeg. Mae e’n ddefnyddiol ar gyfer gwneud tipyn bach o ymarfer bob dydd, yn enwedig ar gyfer dysgwyr tu allan i Gymru neu rai sy’n byw mewn ardal ddi-Gymraeg.	There are a lot more resources for international learners now. Say Something in Welsh is an easy way to learn speaking and listening skills, and it’s easy to use with the app. I started learning with Say Something in Welsh (they offer the first course for free!). I don’t think that I would have been as successful without it. They also have an online forum, where learners can ask questions, discuss Welsh topics, and arrange meetings and online conversations with other learners in Wales and around the world. Duolingo is another app with Welsh lessons, but (in my opinion) Duolingo isn’t as good as Say Something in Welsh for new learners. I use it for learning new words rather than learning things like grammar. It is useful for doing a little bit of practice every day, especially for learners outside of Wales or living in a non-Welsh-speaking area.
Ar gyfer ymarfer sgiliau gwrando (ac i gael tipyn bach o hwyl), mae S4C a Radio Cymru ar gael ar-lein tu allan i Gymru. Mae Radio Cymru yn wych ar gyfer dysgwyr achos mae’n darlledu rhaglenni siarad a cherddoriaeth. Er bod lefel yr iaith yn anodd i’w deall weithiau, mae gwrando arni hi’n helpu dysgwyr i arfer â’r iaith. Mae hyn yn bwysig iawn ar gyfer dysgwyr tu allan i Gymru i ddysgu sut i ynganu geiriau (ac mae’r gerddoriaeth yn ardderchog; dw i’n gwrando ar fwy o gerddoriaeth Gymraeg na cherddoriaeth Saesneg y dyddiau yma). Yn debyg i hyn, mae S4C yn rhoi’r cyfle i ddysgwyr wylio rhaglenni teledu a ffilmiau yn y Gymraeg, efo isdeitlau neu beidio. Mae Dal Ati yn raglen sy’n arbennig ar gyfer dysgwyr. Ar hyn o bryd dw i’n mwynhau gwylio Bang, Un Bore Mercher, a Doctoriaid Yfory (er mod i’n dal i ddefnyddio’r isdeitlau Saesneg pan dw i’n gwylio). Mae S4C a Radio Cymru yn wych achos maen nhw’n rhoi’r cyfle i ymarfer sgiliau gwrando, a chyflwyno diwylliant Cymru i ddysgwyr rhyngwladol.	For practicing listening skills (and for some fun), S4C and Radio Cymru are available online outside Wales. Radio Cymru is great for learners because there are both talk programs and music. Although the level of the language is difficult to understand sometimes, listening to it helps learners hear to the language. This is important for learners outside Wales to learn how to pronounce words (and the music is excellent; I listen to more Welsh language music these days than English language music). Similarly, S4C gives learners the opportunity to watch television programs and films in Welsh, with subtitles or not. Dal Ati is a program especially for learners. I’m currently enjoying watching Bang, Un Bore Mercher, and Doctoriaid Yfory (though I still use English subtitles when I watch). S4C and Radio Cymru are great because they provide the opportunity to practice listening skills, and introduce Welsh culture to international learners.
Ar ôl dysgu sut i siarad a gwrando, darllen ydy’r cam nesaf. Mae hi bron yn amhosib i ffeindio llyfrau neu gylchgronau Cymraeg tu allan i Gymru (o leiaf yn y rhan o America lle dw i’n byw). Diolch i’r we, mae’n hawdd prynu llyfrau o Gymru bellach. Gwefan Cyngor Llyfrau Cymru ydy fy hoff siop ar-lein am lyfrau. Mae ganddyn nhw lawer o lyfrau ar gyfer pob lefel darllen ac mae’r costau anfon yn rhad. Ar gyfer dysgu gramadeg, dw i’n defnyddio Modern Welsh: A Comprehensive Grammar, gan Gareth King Kindle. Mae’n lyfr mawr, ond defnyddiol iawn	After learning how to speak and listen, reading is the next step. It’s nearly impossible to find Welsh-language books or magazines outside Wales (at least in the part of America where I live). Thanks to the internet, it’s easy to buy books now from Wales. The Welsh Book Council’s website is my favorite online shop for books. They have a lot of books for all reading levels and the shipping costs are cheap. For learning grammar, I use Modern Welsh: A Comprehensive Grammar by Gareth King Kindle. It’s a huge book, but very useful.
Mae dysgu Cymraeg tu allan i Gymru yn anodd, ond mae’r adnoddau ‘ma yn ddefnyddiol ar gyfer dysgwyr newydd sbon, neu ddysgwyr sy’n chwilio am ffyrdd i ymarfer siarad, gwrando, a darllen Cymraeg o unrhywle yn y byd. Dw i’n gobeithio bydda i’n gallu mynd i Gymru’n fuan eto i ymarfer. Beth bynnag, tan y tro ‘na, bydda i’n dal ati i ddysgu ac ymarfer yn Efrog Newydd, a diolch i’r pobl fendigedig sy’n gwneud yr adnoddau Cymraeg ‘ma.	Learning Welsh is difficult outside of Wales, but these resources are helpful for brand new learners, or learners looking for ways to practice speaking, listening, and reading Welsh from anywhere in the world. I hope I’ll be able go to Wales again soon to practice. Until then, I’ll keep learning and practicing from New York, and thanks to the wonderful people who make these Welsh language resources.

Diolch bod llawer o adnoddau gwych ar gael ar gyfer dysgwyr y Gymraeg tu allan i Gymru.

  MamYCathod

Nicky Roberts has embraced Welsh and has learnt exceptionally quickly. Although he is talented with languages, he has taken every opportunity to use Welsh, including moving to Aberystwyth! Here, he tells his story…

Mae Nicky yn rhedeg sianel YouTube yma: youtube.com/learnwelshwithnicky. Dych chi’n gallu cysylltu â fe yma: learnwelshwithnicky@gmail.com.
Nicky runs a YouTube channel here: youtube.com/learnwelshwithnicky. You can contact him here: learnwelshwithnicky@gmail.com.

Ymwadiad / Disclaimer
Ysgrifennwyd rhai o’r erthyglau ‘Dysgwyr’ gan bobl sydd eisoes wrthi’n dysgu Cymraeg. Efallai y dewch ar draws rhai camgymeriadau ieithyddol yn y Gymraeg o bryd i’w gilydd. Yn yr erthygl hon, mae Nicky wedi sgwennu fel mae e’n siarad.
Some of the ‘Learner’ articles have been written by those who are still learning Welsh. You may therefore come across some linguistic errors in the Welsh from time to time. In this article, Nicky has written how he speaks.

Tatiana has been learning Welsh since 2012,  but all the way from Slovenia! Here, she talks about how she started in the language and how she learns.

Dysgwch faint ych chi’n gallu, defnyddiwch bob cyfle i ymarfer a pheidiwch â bod yn ofnus i siarad

cymraegblog.blogspot.co.uk / KnightGhost

Ymwadiad / Disclaimer
Ysgrifennwyd rhai o’r erthyglau ‘Dysgwyr’ gan bobl sydd eisoes wrthi’n dysgu Cymraeg. Efallai y dewch ar draws rhai camgymeriadau ieithyddol yn y Gymraeg o bryd i’w gilydd. Yn yr erthygl hon, mae Tatiana wedi sgwennu fel mae hi’n siarad.
Some of the ‘Learner’ articles have been written by those who are still learning Welsh. You may therefore come across some linguistic errors in the Welsh from time to time. In this article, Tatiana has written how she speaks.